تبلیغات
راهنمایی فیاض بخش باغکومه
photo #1
photo #2
photo #3
photo #4
photo #5
photo #6
photo #7
در پی زنهار خاطرات نای نوشتن نیست و چیزی لابه لای ورق ها را لیاقت نمی بخشد... خلوتی شامگاهِ مرا می گیرد ، با سینه ای پر از راز ها که سالهاست در ایستاده بودنشان مرده اند درقعر شراره های سوزناک و سه نقطه های مبهم...
دخترک گل فروش داستان من زیباست... مهربان است و دوست داشتنی... ساده و صمیمی و صبور ، و هیچ وقت هم نمی گوید گل ... گل ! فقط یکبار گفت : گل م ، چشمهای دلم زده می شود از تکرار لحظه های تلخ و شیرین ِ روزهای پوشالی...!
درانزوای کدام ایمان نشسته ای که مرا در انزوای درد کشتند! در حبس ـ سرابم نمود و خواب چشم ربود به وعده ای که حوری و باده شد موکلم تلخت باد باده های بهشت که بهای انگورش مرا به خوابی سرد و ملتمس میبرد..
امشب چقدر خالی ام ... و چقدر دلگیر است در اوج ِ داشتن این همه را "احساس خالی بودن" ... گاه قلبها چقدر جدی جدی می شکنند و گاه....خود می مانی و خودت... با لبهایت بخوان تا بنویسم: آسمانِ ابریِ دلم، بارانی است.
مروز در سیاره ای كه هنوز رصد نكرده اند به عكس كودكی ام كه روی تاقچه پیر شده است با نیمی از حماقتم هزار بار گم شدن عشق را فریاد می زنم و با نیم دیگرش خدا را ...!!
ای شکار هلهله سبزه زار شکوه رقصم را بالای دار بخاطر بسپار که از خشکسال ممتد نبودنت ترنم انگشتان باران شانه های خشکم را نمناک کرد... بخوان باز با من باز باران با ترانه...
تو ای زیباتر از امید من! کاش به رنگ تمام سبزه ها بودم تا حقیقت ـ بهارگون تورا نقاشی کنم زخمی ـ زخمت که می شوم خدای ساکن امام زاده ی کوچک از کعبه هم می گریزد... مدادم بهانه می گیرد و در دلتنگی های تو شعرهایم قفس قناری اند!
چگونه كلاس درس را اداره كنیم

http://www.jazirehdanesh.com

چگونه كلاس درس را اداره كنیم

در  این نوشته چند پیشنهاد مختصر و روشن آورده شده است كه به كار هر معلمی می‌آیند. این پیشنهادها به متغیرهای زیادی اشاره می‌كنند كه در كنترل معلم‌اند و بهتر است به آن‌ها توجه شود. 


. متغیرهای زیادی بر فرایند یاددهی- یادگیری اثر می‌گذارند كه آشكارترین آن‌ها را باید معلم ، دانش‌آموز ، موضوع درس و محیط یادگیری شمرد، كه در این‌جا، تأكید و تمركز بر كار معلم بوده است.

  در جمع‌آوری این پیشنهادها در كنار مراجعه به صاحب ‌نظران تعلیم و تربیت، پرسش از دانش‌ آموزان مختلف، زمینه ساز اصلی بوده و از آنان چنین پرسیده شده است:

  حتماً معلمانی را از سال‌های قبل به خاطر دارید كه "خوب" یا "بد " بوده‌اند.

  آن‌ها چه می‌گفتند یا چه می‌كردند كه امروزه چنین قضاوتی درباره‌شان می‌كنید؟

  البته، اظهارنظرهای دانش‌آموزان بسیار زیاد بود كه پس از تعیین اعتبار و پایایی هر كدام، سرانجام موارد زیر باقی ماندند و اكنون، می‌توانم با اطمینان بگویم كه این موارد، از نظر دانش‌آموزان مهم‌اند.

  بایدها

  1. با آمادگی قبلی به كلاس بروید. مواد و وسایل، نوع پرسش‌ها و فعالیت‌ها را قبلاً آماده كنید. اغلب دانش‌آموزان شنیده‌اند كه معلم گفته است: معذرت می‌خواهم، مطالب درس امروز را آماده یا مطالعه نكرده‌ام.

  2. در جلسه اول، خود و روش خود را معرفی كنید. دانش‌آموزان از همان ابتدا مایلند و حق دارند با روش كار شما، نوع امتحان كردن، نوع سؤال‌ها، مقدار تكلیف شب، دفاتر و وسایلی كه از قبل باید تهیه كنند و حتی استراحت چند دقیقه‌ای و مختصری كه ممكن است در وسط جلسه درس به آنان می‌دهید، آشنا شوند. حتی در ابتدای هر جلسه باید خلاصه‌ای از درس گذشته و آن‌چه را كه می‌خواهید درس بدهید، برای دانش‌آموزان بگویید.

  3. محیط كلاس را راحت نگه‌دارید. در این‌جا هم منظور راحتی فیزیكی (آیا همه تابلوهای كلاس را خوب می‌بینند و حرف‌ها را خوب می‌شنوند؟) و هم راحتی فكری ( اجازه پرسش‌ كردن و شركت در بحث) است.

  4. هدف‌ها را بیان كنید. تحقیقات نشان داده‌اند كه در این صورت، یادگیری تسهیل می‌شود و دانش‌آموزان از لحاظ ذهنی آمادگی بیش‌تری برای فراگیری می‌یابند . چنان كه در سخنرانی‌ها هم شخص سخنران باید به حاضران بگوید چه می‌خواهد بگوید و چه را گفته است.

  5. نظم داشته باشید. در صحبت كردن، طبق نقشه قبلی پیش بروید و هر چه یادتان آمد بیان نكنید. دانش‌آموزان، درس و مفاهیم سازمان دهی شده را بهتر دنبال می‌كنند و یاد می‌گیرند.

  6. از ابزارهای دیداری- شنیداری استفاده كنید . همة ما زمانی بهتر یاد می‌گیریم كه بیش‌تر از یك حس ما به كار گرفته شده باشد. گذشته از آن، رعایت تنوع، جو كلاس را مطبوع‌تر می‌كند.

  7. وسایل و ابزارهایی را كه به كار می‌برید، خوب بشناسید. این نكته، بسیار مهم است. هیچ عاملی بیش‌تر از این دانش‌آموز را از معلم روگردان نمی‌كند كه دریابد معلم بر كارش مسلط نیست. البته، دانش‌آموزان انتظار ندارند معلم همه چیز را بداند، اما در صورتی كه اطلاعات ناقص یا نادرست به آنان بدهد، از آن به بعد درباره هر چه می‌گویید تردید خواهند كرد.

  8. به پرسش‌ها پاسخ بدهید. این نكته، دو بخش دارد: اول این كه پاسخ را در هنگام پرسیدن سؤال بدهید. اگر دانش‌آموزی مثلاً توضیح تئوری نسبیت را بخواهد، می‌توانید پاسخ را به بعدها موكول كنید، اما به خاطر داشته باشید وقتی دانش‌آموز چیزی مربوط به درس را می‌پرسد، معنایش این است كه مفهوم خاصی را درك نكرده است و نیاز به كمك دارد و ممكن است در صورت پاسخ ندادن شما، بقیه درس را هم نفهمد. دوم آن كه پس از پاسخ دادن به پرسش دانش‌آموز، از او بپرسد آیا به سؤالش جواب داده‌اید یا نه. چه بسیار اتفاق می‌افتد كه معلم نادانسته، به سؤال دیگری غیر از آنچه دلخواه دانش‌آموز است پاسخ می‌دهد، یا آن‌كه فقط قسمتی از سؤال را جواب داده است.

  9. واكنش دانش‌آموزان را بگیرید. با وجود ابهام‌های زیادی كه درباره فرایند آموزش داریم، یك چیز را با اطمینان زیادی می‌دانیم: این كه بدون آگاهی از واكنش فراگیر، آموزش اتفاق نمی‌افتد. معلم همواره باید بداند كه دانش‌آموزان مفاهیم تدریس شده را دریافت كرده‌اند یا نه.

  10. اشتیاق نشان بدهید. اشتیاق شما باید دو جهت داشته باشد: موضوع درس و آموزش شما. دانش‌آموزان، به معلم علاقه‌مند بیش‌تر توجه دارند.

  11. كنترل كلاس را در اختیار داشته باشید. در مورد مسائل انضباطی، باید مسئولیت‌های آن‌ها را هم بپذیرید. شما باید دانش‌آموزان مسئله ساز و سلطه‌جو را زیر كنترل داشته باشید. جالب آن كه مسائل انضباطی، در كلاس‌های بزرگسالان هم وجود دارند!

  12. انعطاف‌پذیر باشید. معلمی كه از قبل آمادگی لازم را برای خود فراهم آورده، راه معینی را در كلاس دنبال می‌كند. اما معنای این نكته آن نیست كه او در هیچ شرایطی نباید از خود انعطاف‌پذیری نشان بدهد. یادتان باشد كه وظیفه شما، كمك و خدمات رسانی به دانش‌آموزان است.

  13. مشوق شركت در بحث‌ها باشید. فرایند یادگیری در كلاس‌های فعال كاملاً دنبال می‌شود و در كلاس‌های غیرفعال، ممكن است دنبال شود . دانش‌آموزان را در بحث‌ها شركت بدهید. توجه داشته باشید كه وقتی دانش‌آموزان خودشان به مفاهیم پی می‌‌برند، یادگیری آنان پایدارتر و عمیق‌تر است.

  14. رفتار صمیمانه داشته باشید. اعتراف می‌كنیم كه این نكته، ذهنی و شخصی است، اما در پاسخ نامه‌های ما به دفعات آماده بود و نمی‌توانیم آن را حذف كنیم . رفتار دوستانه رانمی‌توان تعریف كرد، اما احساس كردن آن آسان است. دانش‌آموزان خود را "بچه" تصور نكنید.

  15. میزان پیشرفت را ارزیابی كنید. بدیهی است كه وقتی چیزی ارزش درس دادن داشته باشد، ارزش‌یابی آن هم ضرورت خواهد داشت. ارزیابی‌ها را در فواصل كوتاه انجام بدهید نه در پایان ماه و فصل، به ویژه كه هدف ارزشیابی، صرف نظر از تعیین میزان یادگیری دانش‌آموزان، پی بردن به نقص‌های كار معلم هم هست.

  16. خودتان باشید. اغلب معلمان تازه‌كار، سعی می‌كنند روش معلم‌ها یا استادان موفق و موردعلاقه خود را الگو قرار بدهند و تقلید كنند. این نوع نقطه نظر، فقط زمانی كارایی دارد كه شخصیت شما دو نفر نیز مشابه باشد. مسائل و اتفاقاتی كه در حین آموزش رخ می‌دهند، همواره شبیه هم نیستند.

  نبایدها

  1. وقت را بیهوده نگیرید. درس را به موقع شروع كنید و بعد از خوردن زنگ آن را ادامه ندهید. با این كار، فقط دانش‌آموزان را عصبانی می‌كنید و باعث می‌‌شوید كه به درس شما گوش ندهند.

  2. وقت را تلف نكنید. تعریف كردن خاطرات شیرین و لطیفه‌های بجا، در حد خود خوب است، اما یادتان باشد كه دانش‌آموزان برای چیز یاد گرفتن در كلاس شما نشسته‌اند!

  3. متكلم وحده نباشید. بیش‌تر ما به این علت معلم شده‌ایم كه چیزهایی برای یاد دادن می‌دانیم. وظیفه معلم نیز در كلاس همین است. اما بگذارید دانش‌آموزان هم اظهار نظر كنند. طرح كردن پرسش‌های آموزنده در كلاس و به بحث كشاندن دانش‌آموزان یك هنر است.

  4. متكبر نباشید. بدیهی است كه دیگران صمیمت و افتادگی را دوست دارند و از تكبر بیزارند. اگر این احساس را در دانش‌آموزان به وجود آورید كه برایشان اهمیت قائل نیستید، به سرعت از شما رو گردان می‌شوند.

  5. مسخره نكنید. مسخره كردن دانش‌آموزان در هر سن و سالی بسیار زشت است . البته، شوخی كردن مناسب با دانش‌آموزان به ویژه در مورد جواب‌هایی كه می‌دهند، نشانه صمیمیت است، اما با مسخره گرفتن آنان، باعث ایجاد ترس از پاسخ یا واكنش نشان دادن خواهید شد.

  6. دیكتاتور نباشید. شما باید به ویژه در بحث‌ها نظر خود را به بقیه تحمیل نكنید. این نكته، در كلاس‌های بزرگسالان از حساسیت زیادتری برخوردار است.

  7. بسیار تند یا كند صحبت نكنید. تند حرف زدن، دانش‌آموزان دیرآموز و كند حرف‌زدن، دانش‌آموزان مستعد را خسته می‌كند. بخش‌هایی از صحبت خود را ضبط كنید و با گوش دادن، متوجه اشكالات حرف زدن خود بشوید.

  8. از روی چیزی نخوانید. من نمی‌گویم اصلاً چیزی را در كلاس نخوانید . گاهی، خواندن نوشته‌های كوتاه دیگران، بسیار هم آموزنده و گیراست. اما نیم ساعت خواندن، طبعاً كلاس را خسته خواهد كرد. در این موارد، بهتر است نسخه‌هایی از متن مورد نظر را تهیه كنید و به دانش‌آموزان بدهید. یادتان باشد كه بیشتر دانش‌آموزان، با خواندن و نگاه كردن، بهتر از شنیدن چیز یاد می‌گیرند.

  9. پاسخ‌ها را قطع نكنید. بسیاری از معلم‌ها این عادت بد را دارند كه پاسخ دانش‌آموز به پرسش‌ مطرح شده را در نیمه‌های آن قطع می‌كنند و سؤال خودشان را نیز نیمه تمام می‌گذارند. خود من عادت كرده‌ام برای جلوگیری از این كار، در موقع پاسخ دادن دانش‌آموز دست‌هایم را از پشت به هم قفل ‌كنم.

  10. با دانش‌آموز "یكی به دو" نكنید. هیچ دلیلی ندارد كه شما از همه دانش‌آموزان خوشتان بیاید، یا آن كه همه آنان باید شما را دوست داشته باشند! در مقابله با دانش‌آموزان از قدرت و اختیار خود استفاده نكنید. بهترین موقع برای تصفیه حساب، در زنگ تفریح یا بعد از خاتمه كلاس‌های روزانه است.

  11. احترام دانش‌آموزان به خود را از دست ندهید. از بین رفتن احترام به صورت‌های مختلفی اتفاق می‌افتد. جای توهین و بی‌حرمتی در كلاس درس نیست. معلم باید نوعی دیوار نامرئی میان خود و دانش‌آموزان داشته باشد. به هر حال، مقام معلمی باید حفظ شود و این نكته را در تضاد با گفته قبلی كه باید با دانش‌آموزان صمیمی بود، در تضاد نبینید. بسیاری از معلم‌ها مرز میان این دو را درست نمی‌شناسند.

  12. مشكلات خود را به كلاس نبرید. شما باید مسائل و مشكلات معمولی و روزمره از قبیل اوقات تلخی خانوادگی، بگو مگو با مدیر یا كارمندان اداره و غیره را پشت در كلاس بگذارید و سپس وارد شوید. در كلاس باید خوش‌ اخلاق باشید. دانش‌آموزان اغلب تحث تأثیر نوع روحیه معلم خود قرار می‌گیرند.

  13. چیزی را از خود در نیاورید. اگر ناچار به دروغگویی شدید، سعی كنید دروغ شما فاش نشود. قبلاً گفتیم كه معلم باید اعتماد دانش‌آموزان را جلب كند. گفتن جمله "نمی‌دانم، اما جستجو می‌كنم" كار‌ساز است. گاهی نیز می‌توانید پاسخ دادن به پرسشی را كه جوابش را نمی‌دانید، به كلاس واگذار كنید و آن را به اصطلاح، به بحث بگذارید. با این سیاست، می‌توانید فرصتی برای فكر كردن دارا شوید.

  14. حواس دانش‌ آموزان را پرت نكنید. منظور ما در این‌جا، گفته‌ها و كارهایی است كه می‌توانند فرایند یاددهی- یادگیری را متوقف كنند، یا به بیراهه بكشانند. تكیه كلام‌های بی‌مورد و زیاده از حد، یا بازی كردن با كلید یا چیزی كه در دست دارید، عوامل حواس پرتی هستند و از تمركز دانش‌آموزان به موضوع مورد بحث می‌كاهند.





 <جمعه 5 آبان 1391  04:38 ق.ظ  شمس کیا